اعظم کریمی- دکتر شریعتی می گوید: »صفویه با مراسم و تشریفات ظاهری و عاطفی در محرم فقط احساسات را بر می انگیخت اما کمترین نقشی در شناخت و شعور و بیداری و تحلیل  تفسیر و بیان روشنگرانه ی حقایق اعتقادی و آموزشی درست و وسیع مفاهیم مذهبی و طرح و تجسم روح و فلسفه و آثار و رستاخیز کربلا و شناساندن شخصیت های بزرگ و هدف های بزرگتر این قیام شگفت نداشت. هدف صفویه تنها تحریک تعصب ها و احساسات ناآگاهانه ی توده بود و برگزاری کارناوال های مذهبی و تراژدی های تاریخی به سبک مسیحیت و نه اسلام که برای هر عمل کوچکش، حتی یک عبادی، اثر سازنده و آموزنده و برداشت و نتیجه ی منطقی اش را طلب می کند. چه بسا این مراسم و تشریفات ظاهری و عاطفی خود وسیله ای بود که مردم از شناخت حقیقت و تفکر و مطالعه در فلسفه روح و هدف های اصلی مکتب تشیع و انقلاب کربلا غافل مانند، زیرا هیچ جهلی سنگین تر از جهل مردمی نیست که یک نوع احساس معرفت کاذب پیدا کرده اند...

آرمان ذاكري

فاجعه انساني غزه آيينه تمام نمايي است از انحطاط مسلمين و جوامع اسلامي. مسلمين بي اراده و بي قدرتي كه آنچنان در دام سيطره كشورهاي غربي گرفتار آمده اند كه در برابر نسل كشي علني و عيني اسرائيل، تقريبا هيچ كاري نمي توانند انجام دهند. اين ضعف و عقب ماندگي جهان سومي هااست كه در بي ارادگي براي دفاع از حقوق مسلمين – كه اگر بفهمند همه منافع مليشان با آن گره خورده است – كه در اين بي عملي حاد متجلي شده است. بي عملي كه بي شك پيكان اتهام بخشي از آن هم به سوي ما ايرانيها باز مي گردد. ايرانيهاييكه ادعاي حق طلبيشان گوشفلك را كر مي كند، اما به هنگامه عمل، توانايياثر گذاري عينيشان بسيار كم و محدود است...

محمد امین اسلامی

قربان هر ساله پس از عرفه می آید. به راستی کدام یک  از پس دیگری است؟ کدام یکشان را باید در دیگری جست؟ عرفه سازندۀ قربان است یا قربان مخزن عرفه؟ سیاق کدامشان در قلب دیگری است؟...

سارا غلامیان

تماشای صحنه های دلخراش غزه درتلوزیون عاصی مان می کند٬ صدایمان را در می آورد٬ عجیب٬ بالاخره چیزی هم پیدا شد که صدایمان را در آورد٬ چیزی هم پیدا شد که بیدارمان کند٬ معترضمان کند٬ از سازگاری بیرونمان بیاورد...

علیرضا کیانفر

فاصله میان وعده های دولتمردان و تحقق آنها دره ای است بس عظیم و عمیق، که تنها فعالیت ها و کوشش های صادقانه و هم راستا با آن وعده ها توان پر کردن و طی کردن این درّه را خواهد داشت. در غیر این صورت بر میزان بی اعتمادی مردم نسبت به مسئولین و دولت افزوده شده و موجبات ضعیف شدن پایگاه های اجتماعی حاکمیت را فراهم می آورد...

زهرا مینائی

ما که نفهمیدیم. ما فقط نگاه کردیم. نه صدایی آمد نه حرفی بود. ما فقط گاهی به گاهی چیزهایی دیدیم آن هم از پشت تلویزیون رنگی ها و فلت خانمان. از پشت میز و صندلی هامان. وقتی داشتیم دو لپی غذا می خوردیم. یا وقتی روی کاناپه لم داده بودیم. ما فقط یک سری تصویرهایی دیدیم که آمد و رد شد و رفت. کمی دود بود و آدم هایی که دهانشان باز بود یا شاید هم گریه می کردند. آدم بودند دیگر. مثل تمام آدم هایی که توی خیابان روزی هزاران تاشان را می بینیم. چیزی که توی این دنیا فراوان باشد همین آدم است. اصلا دیگر آدم دارد از روی این کره سرریز می شود. حالا آن آدم هایی که زیادی اند انگار، توی تلویزیون فریاد می زنند...

فاطمه صالحی

نفس ات که در سینه حبس می شود، کمرت که زیر دیدن این همه ظلم و جولان ظالمان خم می شود، نگاهت که به درازای صف محرومان و مظلومان وصل می شود، آهت که از اندرون سینه ی دردناکت بیرون می زند، دلت که دیگر تاب نمی آورد... محرمی از راه می رسد...محرمی که یادت می اندازد حسینی بود و کربلائی ... و خونی که بیهوده ریخته نشد... یادت می اندازد همه ی آن قلت افراد و کثرت تاثیر را... یادت می اندازد همه ی آنچه بعد از آن عوض شد... یادت می اندازد شباهت دوران و عصر زندگی ات را با آنچه آن موقع بود... همه ی آنچه را که می رفت تا عادی شود اما خون حسین و یارانش نگذاشت...

دکترمحمدرضا جوادي يگانه

كار در دانشكده علوم اجتماعي مانند راه رفتن روي شمشير دولبه است و به سرعت در معرض انواع سوتعبيرها قرار مي گيرد. براي همين است كه پرهيز از دردسر بر اين است كه تا حد امكان گذرگاه عافيت پيش گرفته شود و از مسيرهاي پرخطر اجتناب شود. اما شيريني اين فضا هم به همين پرمخاطره بودن آن است.

به گمان من، ‏نفس فعاليت دانشجويي و حضور آنها در صحنه فعاليت هاي دانشجويي اهميت دارد. دوران دانشجويي نيز، بيشتر تمريني براي فعاليت در عرصه عمومي و جامعه است تا اينكه في نفسه اهميتي داشته باشد (و اين محور انتقادات شما به اساتيد است كه از جامعه غافليد). بر همين اساس و با فرض وجود انگيزه هاي درست (كه ممكن است در عمل به همين درستي، درنيايد) مشوق فعاليت هاي دانشجويي بوده ام. البته به انجمن تعلق خاطر هم دارم و در دوره يكي دو ساله فعاليت انجمن، صبح و بعد واحه‏‏، اين روند را كم و بيش مي ديدم و از آن استقبال مي كردم. البته گاه دوستان از اصول خود بسيار منحرف مي شدند...

“کل شهر محرم و كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا”

در قبايل عرب همواره جنگ بود، اما مكه زمين حرام بود و سه ماه رجب، ذيقعده، ذي الحجه و محرم، "زمان حرام"، يعني كه در آن جنگ حرام است. دو قبيله كه با هم مي جنگيدند، تا وارد ماه حرام مي شدند، جنگ را موقتاً تعطيل مي كردند، اما براي آنكه اعلام كنند كه در حال جنگند و اين آرامش از سازش نيست، ماه محرم رسيده است و چون بگذرد، جنگ ادامه خواهد يافت، سنت بود كه بر قبه ي خيمه ي فرمانده قبيله، پرچم سرخي بر مي افراشتند، تا دوستان، دشمنان و مردم، همه، بدانند كه جنگ پايان نيافته است.

آنها كه به كربلا مي روند، مي بينند كه جنگ با پيروزي يزيد پايان گرفته و بر صحنه ي جنگ، آرامش مرگ سايه افكنده است.

اما مي بينند كه بر قبه ي آرامگاه حسين، پرچم سرخي در اهتزاز است.

بگذار اين سالهاي حرام  بگذرد!

دکتر شريعتي

مریم رحمانی

این روزها که اساتید علوم اجتماعی عرصه ی وبلاگ نویسی را تا حد زیادی به خود اختصاص داده اند و بحث های بعضا چالش برانگیز این عرصه را به دنیای مجازی آورده اند یاد روزگار نه چندان دوری افتادم که وبلاگ نویسی مثل همان توپ های پلاستیکی سفید و بنفش راه راهی بود که  بچه ها در کوچه و خیابان ساعت ها دنبالش می دویدند و سر و صدا می کردند و همه ی محل مترصد فرصتی بودند که دست بدهد و آن توپ لعنتی را بگیرند پاره پاره کنند. من نمی دانم چه لذتی در پاره کردن توپ ها بود که آنها آنقدر به این کار اصرار می ورزیدند اما همیشه فکر می کردم اگر یکبار به جای این کار سخیف که با یک چاقو می آمدند و بچه ها را جمع می کردند و توپ را قربانی می کردند ، بیایند و خودشان هم یک دست گل کوچیک بزنند نه تنها هرگز این کار را نمی کنند و که قطعا خودشان از طرفداران پروپا قرص بازی خواهند شد...

حمید رضا هندی

با دیدن سریال حضرت یوسف (ع) فکر می کردم که وضعیتی که هم اکنون بر کشور و جامعه ی ایران حاکم است چقدر شبیه وضعیت کشور مصر در زمان این پیامبر است.چند ماه فراوانی ارز خارجی به یمن بالا بودن قیمت سه رقمی نفت در ایران درست همان هفت سال فراوانی است و حالا کشور رسیده به دوران قحطی با این تفاوت که در زمان وفور ارزی هیچ ذخیره ای نیندوختیم و حساب ذخیره ی ارزی خالی است و این مردم هستند که تاوان خالی بودن این حساب را می دهند...

طرح تحول نظام آموزش عالي در دستور كار شوراي عالي انقلاب فرهنگي

ألحمد لله و ما شاء الله و لا قوة إلا بالله و صلي الله علي رسوله و سلم ، خط الموت علي ولد آدم مخط القلادة علي جيد الفتاة، وما أولهني إلي إسلافي إشتياق يعقوب إلي يوسف ، و خير لي مصرع أنا لاقيه ، كأني بأوصالي يتقطعها عسلان الفلوات بين النواويس و كربلاء فيملأن مني أكراشا جوفا و أجربة سغبا، لا محيص عن يوم خط بالقلم ، رضي الله رضانا أهل البيت ، نصبر علي بلائه ، و يوفينا أجور الصابرين ، لن تشذ عن رسول الله - (ص ) - لحمته ، و هي مجموعة له في حظيرة القدس تقربهم عينه ، و ينجز لهم وعده ، من كان فينا باذلا مهجته و موطنا علي لقاء الله نفسه فليرحل معنا، فإني راحل مصبحا إن شاء الله تعالي

امام حسین (ع)

آرزو دانشجو

چهارشنبه هفته گذشته و در جلسه پرسش و پاسخ با دكتر كچوئيان، در پي اصرار ايشان بر ارائه مصداق از سوي انجمن اسلامي، انجمن اقدام به ارائه يكي از مصداق هاي فعاليت غير علمي در پايان نامه ها نمود.

قرار گرفتن نام پير بورديوي ماركسيست در كنار نامهاي آيت الله شهيد مطهري و آيت الله عميدزنجاني در چارچوب نظري يك پايان نامه كه بر اساس اطلاعات ما بر خلاف راي دانشجو بوده و حتي استاد راهنماي پايان نامه نيز از اين كنار هم قرار گرفتن خرسند نبوده است. از سويي پس از ارائه اين مصداق توسط انجمن اسلامي دانشجويان دكتر كچوئيان از وجود چنين مسئله اي ابراز بي اطلاعي كردند. در رابطه با اين مطلب ذكر چند نكته ضروري مي نمايد :

...

...

سارا غلامیان

نمی دانم این حرف ها را دقیقا کجا باید زد و یا حتی به چه کسی ! نمی دانم به شما که مدیر گروه هستید یا خطا ب به  تمامی اساتید .....

از وقتی که آمده ایم دانشکده تا به الآن ، هم چنان در توهم حل مسائل اجتماعی و رفع دغدغه ها ی مردم جامعه و تاثیرگذاری بر فضای تصمیم سازی مسئولین به سر برده ایم...

درامد: گروهی از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد که در گروه جامعه شناسی مشغول به تحصیل می باشند با تهیه نامه ای خطاب به مدیرگروه جامعه شناسی در تکاپوی جمع آوری امضا برای درخواست ارائه درس جامعه شناسی دین توسط خانم دکتر شریعتی هستند.

متن این نامه که جمع آوری امضا برای آن از دیروز آغاز شده بدین شرح است:

...

مریم رحمانی

خیلی ساده است. اولین قدم برای انتقاد کردن موضع گرفتن است. باید کسی باشی و جایی را در عرصه ی حاضر اشغال کنی و آن وقت از کس دیگری که بنا به فرض ما او هم جایی را اشغال کرده،انتقاد کنی. بدیهی است کسی که نه جایگاهی داشته باشد و نه حرف قابل اعتنایی داشته باشد خیلی در مناقشات جایی نخواهد داشت.

بارها مسئله ی هویت و ساختار و شاکله ی انجمن های اسلامی مورد بحث و کنکاش منتقدان و حتی خود اعضای انجمن اسلامی قرار گرفته است. بسیاری از عناصر هویت بخش انجمن های اسلامی مورد تایید همگان قرار گرفته و شکی در آن نیست اما چیزی که هست مسئله ی زمان است و اینکه در هر دوره و هر روزگاری یکسری از مسائل موضوعیت خود را از دست می دهند و دیگر در میان دانشجویان و حتی فعالان عرصه ی سیاسی و اجتماعی کارکردی ندارند. اما این به معنای از دست دادن کارکرد نهاد ریشه داری همچون انجمن اسلامی نیست. پویایی دانشجویان و کنشگران عرصه ی دانشگاه ها و همچنین مسائل جاری در اجتماع پر مسئله ی ما انجمن اسلامی را متعهد به حضور و پرسشگری می کند. پرسشگری و تعهد در گذر زمان از بین نمی رود. هویت رنگ نمی بازد؛ گرچه جنس مسئله ها فرق می کند...