امروز و از پس هفت ماه تلاش انجمن اسلامی دانشکده و دانشجویان منتقد برای برقراری عدالت در گروه جامعه شناسی و برخورداری از مدیر گروهی پاسخگو، اتفاق جالبی افتاده است. در حالی که همگان اذعان دارند که مدیریت گروه باید به دانشجویان پاسخگو باشد و در حالی که معاونت آموزشی دانشگاه تهران اعلام می کند که شرط عربی مورد تایید دانشگاه نیست و در حالی که اکثریت قاطع اساتید گروه جامعه شناسی خواستار برکناری حسین کچوئیان از مدیریت گروه جامعه شناسی هستند و در حالی که اکثریت دانشجویان نیز این مهم را می خواهند، 13 دانشجو به اتهامی که هنوز نمی دانند چیست به کمیته انضباطی احضار می شوند. در حالی که دانشجویان، نمی دانند موارد اتهامیشان چیست(چون در احضاریه ها قید نشده) در همان روز بسیج دانشجویی دانشکده( که پیش از آن حسین کچوئیان وعده انداختن آن به جان انجمن را داده بود) طی بیانیه ای کم کاری کمیته انضباطی را جبران کرده و سیلی از اتهامات را روانه دانشجویانی می کند که به کمیته انضباطی احضار شده اند. شاید در هیچ جای دنیا اینگونه نباشد که یک گروه دانشجو، در مناقشه دانشجویان با دولت، رسما، علنا و تماما جانب دولت را بگیرد و هم صنفان خود را به قدرت دولتی بفروشد. اما ایران است دیگر، پیوند با قدرت مستقر، هویت دانشجویی دوستان بسیج را تقریبا از بین برده و آنان را در کنار قدرت مستقر غیر پاسخگو کاملا در برابر اکثریت دانشجویان قرار داده است...

فاطمه صالحی

گذراندن روزهای پرفراز ونشیب خوب یاد آدم ها می دهد که نباید تا در میانه ی راه هستی قضاوت کنی.قبل از آنکه چیزی به نتیجه برسد یا آنکه هنوز فرصت داشته باشی.

انجمن اسلامی در سال تحصیلی گذشته آنقدر روزهای با اوج و فرودی را گذراند که به تمامی معنا مصداق این نظر باشد. وقتی فعالیت های روتین و معمول خود را در آغاز سال تحصیلی شروع کرد که فضای دانشجویی عملا در عادتی متوالی قرار داشت. دانشکده، اساتید و دانشجویان آن طبق روال گذشته عمل می کردند. عده ای فعال،عده ای بی طرف و عده ای هم بی تفاوت به همه چیز. انجمن اسلامی رسالتی فراتر از کارهای معمول دانشکده برای خود تعریف کرد. انتقاد از وضعیت نامطلوب و مشکلات موجود در گروه جامعه شناسی به فراخور آشنایی بیشتری که با این گرایش در ابتدای کار وجود داشت(7نفر از 9نفر اعضای انجمن زیر مجموعه ی گروه جامعه شناسی بودند). پروژه ای که رفته رفته میزان اطلاعات آن بیشتر شد و جدیت قضیه افزایش یافت. دیگر مسئله بر سر اشکال داشتن یکی دو مورد وانتقاد از برخی رویه های نامطلوب نبود ...

روز گذشته ساعتی قبل از پایان انتخابات انجمن های علمی دانشجویی تعدادی پلاکارد در اعتراض به انتخابات انجمن علمی جامعه شناسی روی دیوار رفت و در دستان برخی کاندیداها نیز دیده شد.

ترجمه: شیما کاشی

میر حسن موسوی، کاندیدای انتخابات دهم ایران، روز سه‌شنبه در سخنرانی اش در دانشگاه تبریز گفت:“ تعصب در افکار، یک ضربه و زیان جبران ناپذیر و سخت را بر ایران وارد می‌آورد.برخی افراد متعصب در تلاش هستند تا با کشیدن یک دیوار، جلوی افکار و ایده‌های جدید و تازه‌ی نسل جوان بایستند.“ این سخنان می‌تواند به منزله‌ی انتقاد میرحسین موسوی به دولت محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور فعلی ایران باشد. اگرچه در هیچ‌کجای این سخنرانی موسوی به طور مستقیم نامی را مطرح نکرد.اما این اشارات به منزله‌ی انتقادات او به وضع کنونی ایران است...

گل کشی در اوین

درد و غم در کمین

مرگ یک سرزمین

روی تخت زمین

کنج سلول سرد

نعره دردای مرد...

ملیحه ریاضی

اين روزها و در بحبوحه اتخابات يكي از مباحثي كه بسيار مطرح است و ما با آن سروكار داريم، بحث تحريم انتخابات و تحريمي هاست.

جمله اي كه در اين باره بسيار شنيده مي شود اين است كه راي ندادن= راي دادن به احمدي نژاد.

صرف نظر از اينكه عده اي با اين جمله مخالف بوده و آن را ناقض حق شخصي هر فرد و دموكراسي مي دانند، توجه و بررسي چنين جمله اي در بستر و شرايط امروز جامعه خالي از لطف نخواهد بود...