فاطمه صالحی

گذراندن روزهای پرفراز ونشیب خوب یاد آدم ها می دهد که نباید تا در میانه ی راه هستی قضاوت کنی.قبل از آنکه چیزی به نتیجه برسد یا آنکه هنوز فرصت داشته باشی.

انجمن اسلامی در سال تحصیلی گذشته آنقدر روزهای با اوج و فرودی را گذراند که به تمامی معنا مصداق این نظر باشد. وقتی فعالیت های روتین و معمول خود را در آغاز سال تحصیلی شروع کرد که فضای دانشجویی عملا در عادتی متوالی قرار داشت. دانشکده، اساتید و دانشجویان آن طبق روال گذشته عمل می کردند. عده ای فعال،عده ای بی طرف و عده ای هم بی تفاوت به همه چیز. انجمن اسلامی رسالتی فراتر از کارهای معمول دانشکده برای خود تعریف کرد. انتقاد از وضعیت نامطلوب و مشکلات موجود در گروه جامعه شناسی به فراخور آشنایی بیشتری که با این گرایش در ابتدای کار وجود داشت(7نفر از 9نفر اعضای انجمن زیر مجموعه ی گروه جامعه شناسی بودند). پروژه ای که رفته رفته میزان اطلاعات آن بیشتر شد و جدیت قضیه افزایش یافت. دیگر مسئله بر سر اشکال داشتن یکی دو مورد وانتقاد از برخی رویه های نامطلوب نبود ...

مصطفی احمدی

داستان چالش دانشجویان منتقد با مدیر گروه جامعه شناسی به صفحات آخر خود رسیده است. مدیری که یک روز با اقتدار تمام از این سخن می گفت که به دانشجو جوابگو نیست و دانشجویان را در مطالبات خود تنها می دید، امروز به شدت تنها شده است.

مدیری که اندک زمانی قبل امضای تمام اعضای گروه جامعه شناسی و از جمله خودش را پای ورقه ای گذاشت که اعلام می کرد تمام تصمیمات گروه در صحن علنی و به صورت دموکراتیک اخذ می شود، امروز حتی حاضر نیست جلسات عادی گروه را تشکیل دهد از ترس انکه مبادا تصمیمی برای رفتن او گرفته شود...

اعظم كريمي

وقتي دين را به عنوان يك حقيقت واحد در نظر مي گيريم با قرائت هاي متفاوت ومتكثر و بعضامتضادي روبرو مي شويم، از اين دريچه به بحث وارد شدن اين مزيت را دارد كه جاي تعامل و گفتگو را براي دستيابي و فهم حقيقت دين باز مي گذارد. گاهي يك قرائت تنها در لايه سطحي و پوسته ظاهري دين مي ماند و قرائت ديگرتاهسته دروني آن پيش مي رود و سعي مي كند به حقيقت آن نزديك شوداما به طور قطع نمي توان گفت كدام قرائت درست و كامل و كدام نادرست و مردود است چه«هواعلم من يضل عن سبيله و هواعلم بالمهتدين─اوداناتراست به حال آنكه از راه اوگمراه است وآنكه به راه او هدايت يافته» ، اما براي قضاوتي كه راه را نمايان سازد و به هدايت بينجامد تنها مي توان بررسي كرد كه كدام قرائت بيشتر بر مباني و اصول دين─ كتاب و سنت پيامبر─ مبتني است و كمتر با مواضع سياسي ─ايدئولوژيك ، منافع شخصي ─ طبقاتي و سنت هاي موروثي ─ فرهنگي و... خلط شده...

سپیده امیرکافی

قبل از عید صورت جلسه ای از طرف گروه جامعه شناسی با امضای تمامی اعضا منتشر شد. مصوبه ای که بعضی از مباحث مطرح شده در آن تعجب آدمی را بر می انگیخت و اگر نگاهی به آنچه که به وقوع پیوسته بود می انداختیم نادرست و خلاف واقع بودن آنها را کاملا درک می کردیم. یکی از موضوعاتی که در این مصوبه مطرح شده بود، بحث دموکراتیک بودن تمامی تصمیمات گروه است، بحثی که مثال های نقض فراوان دارد. نمونه های آن را انجمن اسلامی از ابتدای سال تحصیلی در برنامه های خود ونشریه بیان کرده است. از کنسل کردن بورس دانشجوی دکتری گرفته تا اضافه کردن شرط زبان عربی به شروط استخدامی هیئت علمی در گروه جامعه شناسی. مواردی که دکتر کچوییان شخصا در آنها نقش داشته و نظر هیچ یک از اساتید گروه را دخیل ندانسته است...

سپیده امیرکافی

روز چهارشنبه‏‏‏ ‏‎ْمجلس به دنبال اختلاف نظرهايي كه در مورد يك سري از مسائل با هيئت دولت پيدا كرده بود‏‏‏‏‏

طرحي را به تصويب رساند كه طبق آن نظر رئيس مجلس بر كليه آيين نامه ها و مصوبات نهادهاي اجرايي (قوه مجريه) و قوه قضائيه لازم الاجرا و لازم الاتباع است. بر اساس اين طرح رئيس مجلس مي توان شخصا  مانع اجرا شدن  مصوباتي از دولت يا قوه قضائيه شود كه مغاير با مصوبات مجلس مي باشند. اين طرح بعد از ارسال به شوراي نگهبان با مخالفت اعضا اين شورا روبرو و به مجلس بازگردانده شد. اما اكثريت نمايندگان مجلس بر راي خود اصرار ورزيده و احتمالا مجمع تشخيص مصلحت نظام  تصميم گيرنده نهايي در اين نزاع و درگيري باشد...

جامعه شناسان و  دیگر اساتید علوم اجتماعی به لیل اینکه حوزه کاری آنها جامعه و فرهنگ است معمولا بیش از دیگران به اخلاق خاصه در قلمرو اجتماعی آن توجه می کنند. اگر نگاهی به حوزه های تخصصی اساتید بیاندازیم این مسئله برجسته تر می شود. کار کردن روی مسائل اجتماعی و آسیب شناسی آنها و به ویژه تاکید بر خلقیات منفی جامعه ایرانی که یکی از معضلات ریشه دار جامعه ماست نشان از این توجه ویژه دارد...

مصطفی احمدی

شاید بسیاری از دوستان کتابی را با نام ”ایدئولوژی شیطانی“از دکتر سروش خوانده باشند. کتابی که در اوان انقلاب نوشته شده و رویه ای را به نقد می کشد، که وقتی می خواهد نظرگاهی را رد نماید به جای استدلال در مورد نظرات مطرح شده می کوشد خاستگاه آن را نشان داده و اثبات کند که این نظر با منافع امپریالیسم در ارتباط است و از این رهگذر آن را ابطال نماید...

محسن جعفری مقدم

سیاست هم در ایران شده مثل یک قوطی که در ان تعدادی مهره وجود دارد و هر دوره یکی از همان مهره های تکراری از قوطی بیرون می پرد و بقیه تکراری های هم جنسش را وارد بازی می کند. فقدان گردش عمودی نخبگان در فضای سیاسی موجب شده است تا معدودی چهره تاریخ مصرف گذشته اشغال کننده همیشگی صندلی های قدرت باشند. چرا که دایره خودی های نظام هر روزتر تنگ تر می شود و با پرونده سازی و محکمه و تصفیه سیاسی تعدادی کنار گذاشته می شوند. برخی از آنان به جرم دگر اندیشی و اتهاماتی چون فعالیت علیه نظام تقریبا برای همیشه کنار گذاشته می شوند و بخشی نیز به دلیل قرار نگرفتن در چپ و راست میدان سیاست در ایران اساسا به حساب نمی آیند. هر چند که چپ نیز چند سالی است حال و روز خوشی ندارد و مدام به دنبال گزینه های می گردد که حتی الامکان خودی به حساب آیند و از فیلترها بگذرند...

شيماكاشي
به یاد دارم که دوستی‌های دوران دبیرستان، عموما بر اساس شباهت‌های اخلاقی و میزان صداقت و نوع سلیقه و نهایتا سطح درسی بود. هویت‌های دینی و سیاسی معمولا آنچنان نقش مهمی در روند دوستی‌های ایفا نمی‌کرد. همانطور که به خاطر دارم  با آن که می‌دانستم  یکی از دوستان دوران دبیرستانم تعلق خاطرش از لحاظ سیاسی به طور کامل با من متفاوت بود اما هیچ گاه کوچکترین برخوردی از این لحاظ نداشتیم . چون هنوز این دست مسائل امکان پنهان شدن داشتند و توان برچسب گذاریشان کم بود. اما ماجرا در دانشگاه ماجرایی دیگر است. فشار محیط افراد را سراسیمه به سوی یافتن هویتی سیاسی و دینی و اجتماعات دوستانه بر اساس این دست مشابهات می‌کند. در این میان به طور گریزناپذیری خطوطی مرزی شکل می‌گیرد که بر اساس برخی عوامل، این خطوط مرزی، کمرنگ یا پررنگ می‌شوند. آنچه در این نوشته قصد پرداختن به آن را دارم جایگاه این دست هویت‌ها در روابط میان فردی دانشجویان است...

فاطمه صالحی

”ابتدا سوال مطرح می شود“
این یک گزاره ی کلی برای منشا دهی به جریانات است.چه در اشل کلی آن، چه در مورد اتفاقات پیرامونی. ویژگی سوال در نداشتن اطلاعات و درخواست از پرسش شونده برای انتقال اطلاعات است. اینجاست که در شفافیت موضوع می توان نقاط ضعف و قوت را بیرون کشید و دلایلی را که منجر به پرسش شده است را یا به شکل برطرف کردن جهل پرسش کننده یا به شکل اصلاح مورد پرسش برانگیز رفع کرد...

سپیده امیرکافی

فضای دانشجویی دانشگاه از آغاز سال تحصیلی 88-87 در حال گذراندن پویاترین و پرجنب‌و جوش‌ترین مراحل و مقاطع خود ش است. اتفاقات و حوادث بسیاری در زمینه مسائل مربوط به خود دانشجویان و حقوق آنها رخ داد که هم نشان از حساسیت بالای دانشجویان و هم نشانی از احساس نارضایتی و ناخرسندی آنها نسبت به این مشکلات بود. نارضایتی که مدتها در دل تک‌تک دانشجویان و یا حداقل آنهایی که با این مشکلات و مسائل درگیر بودند و دست و پنجه در می‌کردند وجود داشت اما هیچگاه راه و مسیریی برای بیان آنها باز نمی‌شد تا شاهد اعتراض دانشجویان و احقاق حقوقشان باشد...

عطیه سلاجقه

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلام داشته:“هر فرد از حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار است“

درگذشت دو زندانی سیاسی به فاصله کمتر از دو هفته در زندان های ایران، نشان از آن دارد که دستگاه قضایی و مدیریت زندان، هرگز تمهیدات لازم را برای حفظ جان زندانی در زندان نیاندیشیده اند...

فاطمه صالحی

در آخرین روزهای سال گذشته به علاوه ی شروع کلاس ها پس از تعطیلات نوروز از مشهود ترین جریانات و سیر تحولات در دانشکده،پروژه های عمرانی ای بود که در جای جای ساختمان ،حیاط و ورودی به چشم می خورد.پروژه هایی که پس از اتمام امتحانات ترم گذشته شروع شد و هنوز ادامه دارد.به نظر می رسد با توجه به حجم ساخت و ساز ها و بعضا نوسازی هایی که صورت گرفته ،هزینه ی پروژه می بایست معادل میلیون ها تومان پول باشد.این امر به خودی خود تنها می تواند گزاره ای فاقد هرگونه بار مثبت و منفی باشد، اما مسئله تنها به روند اتفاقات مربوط نشده ،در مقایسه با دیگر نیاز های دانشکده،شیوه ی انجام  ساخت ،و البته الویت بندی می تواند سوال برانگیز باشد...

نرگس صمیمی

رسم است که بهار را با آرزوهایمان آغاز کنیم. هر کس در دل یا به زبان آنچه را می خواهد مرور کند و براورده شدنش را در سال جدید بخواهد. شاید همین آرزوها خط نشانی باشند برای اینکه در سال جدید راه گم نشود و مسیر معین باشد. هر کسی بداند چه می خواسته و کدام سمت و سو را باید برگزیند تا آرزوهایش محقق شوند...

آرمان ذاکری

نگاهي به نوشته‌ها و بيانيه‌هايي كه در هفته گذشته توسط گروه‌هاي مختلف دانشجويي انتشار يافت نشان مي‌دهد كه فارغ از نوع نگاه گروه‌ها به اين جريانات چند نكته توسط همه گروه‌ها به رسميت شناخته شده است. لزوم پاسخگويي مدير گروه جامعه شناسي به دانشجويان درباره عملكرد خود، پرداختن به مسائل علمي دانشكده به طور جدي و ايجاد فضاي گفتگو و ديالوگ ميان افكار مختلف.

روند طي شده از آبان ماه تاكنون نشان مي‌دهد كه انجمن اسلامي در هر سه زمينه دستاوردهاي مثبتي داشته است. در اين مطلب برآنيم تا نشان دهيم آنچه مسبب اصلي تنش و تشنج در دانشكده علوم اجتماعي بوده، بي‌تدبيري گروه جامعه‌شناسي بوده است و نه عملكرد منتقدان...

سخن گفتن از آزادي خيلي سخت است. از آن رو كه شايد تا به حال هيچ كس نتوانسته است تعريف دقيقي از آن ارائه دهد. در حالي كه همه شعارش را مي دهند و در طول تاريخ انسان هاي زيادي براي رسيدن به آن حتي از جان خود گذشته اند. در درجه اول بايد خاطرنشان كرد كه آزادي يك بعد وجودي براي انسان است. از آن رو كه بدون آزادي، انسان، انسان نمي شد. يكي از مهم ترين وجوهي كه بين انسان با حيوانات و فرشتگان تمايز قرار مي دهد همين آزادي است. در واقع مي توان گفت مهمترين و منحصر به فردترين سرمايه انسان براي اينكه بتواند انسانيت خود را متجلي كند...

احمد طالبی

سه شنبه گذشته وقتی دانشجویان برای دومین بار گرد هم آمدند تا شنونده دفاع دکتر قمصری از عملکرد کمیته انضباطی باشند، گمان نمی بردیم که روند جلسه وی را وادار به پذیرش خواستهای دانشجویان نماید. چه اینکه یک هفته پیش از آن، وی سه ساعت تمام در مقابل خواسته های دانشجویان مقاومت کرده و از دادن پاسخ طفره رفته بود.

گمان می کردیم که جلسه دوم نیز بر همین منوال به پیش خواهد رفت. نتیجه جلسه اما فراتر از انتظار ما بود. جلسه، روندی را طی کرد که نهایتا قمصری به ناچار بسیاری از خواسته ها و مطالبات دانشجویان را پذیرفت...

مي گويند انفجار اطلاعاتي. مي گويند گفتمان. مي گويند جريان سازي و كلي چيزهاي ديگر. اين دانشكده هم يك جامعه ي كوچك است كه در آن اگر گفتمان نباشد، حتما جريان هست. اگر تلويزيون به عنوان رسانه ي اصلي نباشد،‌ نشريه هست. اگر افكار عمومي در سطح وسيع نباشد، در سطح خرد هست. اينجا هم يك شهر كوچك است با تمام اتفاقات آن. ما هم مثل شهروندان اين شهر، از جريان ها و رسانه هاي آن تاثير مي گيريم. اين دانشكده هم نشريه دارد، هم جريان مي سازد. در چند هفته ي اخير هم شاهد براه افتادن اين جريانات هستيم. مي بينيم كه چه طور نشريه ي پيش رويتان، به جريان سازي پرداخت و يك مسئله را كه شايد تا به حال به آن توجهي نكرده بوديد، برايتان پر رنگ كرد...

سپیده امیرکافی

دیگر زمان زیادی تا انتخابات ریاست جمهوری سال 88 باقی نمانده است اگر چه تا حدودی کاندیداهای اصلی و شاخص هر دو جناح مشخص شده است اما هچنان طرفین در جناح های اصلاح طلب و اصول گرا در حال رایزنی و گمانه زنی هایی در این زمینه هستند . از جناح اصلاح طلب چهره هایی چون کروبی و خاتمی قطعا شرکت خواهند کرد و از جناح اصول گرا تا زمان فعلی فقط احمدی نژاد است که حضورش در انتخابات محرز است...

براي رسيدن به معناي روشنفكر مابي ابتدا بايد معناي روشنفكري را در يابيم . در بحث از روشنفكري دو عنصرمهم اند، يكي تعريف و ديگري  مسئوليت روشنفكر. در تعريف آن بايد گفت روشنفكر كسي است كه نسبت به مسائل و مشكلات جامعه «اگاهي»  و شناخت و فهم درست دارد و مردم را به وضع خويش اگاه مي كند و در مرحله بعد بر اساس اين اگاهي ،نسبت به وضع موجود «نقد» دارد . اين اعتراض به وضع موجود نبايد در مرحله نقد بماند و بايد در كنار اين اگاهي «تعهد اجتماعي» هم داشته باشد و مسئوليتش اگاه كردن مردم به وضع خويش و گام برداشتن در جهت حركت و هدايت و رهبري مردم و تغيير وضع موجود به وضع مطلوب ، ان هم بدون تعصبات سياسي و ايدئولوژيك  است.اما در مورد فرد روشنفكر چند نكته مهم است . يكي اينكه روشنفكر با انتلكتوئل يكي نيست و اعم از ان است ، روشنفكر با انتلكتوئل دو تفاوت اساسي دارد...

شيما كاشي

هیچ چیز بدتر از عادت به چیزهای بد نیست. ولی از آن بدتر عادت به چیزهای بی معناست. از مصادیق این چیزهایی که می‌گویم فیلترینگ افسارگسیخته‌ی سایت‌های خبری و غیر خبری است. ولی باز هم می‌گویم که عادت به چیزهای بد را بیشتر می‌فهمم تا عادت به چیزهای بی معنا. مثلا عادت به فیلتر شدن سایتی مثل یاری نیوز عادت به بد است. اما حیرت دو چندان که نه، ده چندان من از جایی آغاز می‌شود که با فیلتر شدن سایت فرهنگی- هنری هفتان می‌فهمم که داریم به چیز‌های بی معنا هم عادت می‌کنیم. به فیلتر شدن سایتی که هیچ گونه تولید محتوایی از خودش نداشت و حتی برای انتخاب لینک‌ها هم بارها به محافظه‌کاری بیش از حد لازم متهم شده بود...

محسن جعفری مقدم

آنچه در باب کمیته انضباطی در روز های گذشته اتفاق افتاده است بی شباهت به ماجرای کردان نیست. ریگی که به کفش جناب کردان بود از همان آغاز عیان بود. اما سه ماهی گذشت تا اوج افتضاحات پرونده وی آشکار شود و کار به جایی برسد که مجلس اصولگرا چاره ای جز استیضاح و کنار زدن وی نبیند. مجلسی ها هر چند دیر ولی بالاخره به خودشان آمدند تا آن لکه ننگ را از دامن این نظام مقدس بزدایند.  در این میان موضع گیری های رئیس جمهور مثل همیشه بود. چه قبل و چه بعد از استیضاح. فی الواقع جسارت رئیس جمهور مثال زدنی است. کوتاه آمدن در در قاموس او اصولا چیز بی معنایی است. چنان که حتی پس از استیضاح نیز ابایی از دفاع بی قید و شرط  از کردان نداشت و او را در زمره مخلصون و انقلابیون به حساب آورد...

”دانشگاه در حد توان خود هزینه های درمانی آقای پیرمحمدی را تقبل کند“. ”موارد تخلف از آیین نامه و شیوه نامه ی انضباطی که به آقای غلامعلی زاده نسبت داده می شود باید بررسی شود تا بتوان یک نتیجه ی قطعی در مورد عزل ایشان گرفت“.

اینها جملاتی است که دکتر قمصری معاون دانشجویی دانشگاه، چندین بار در جلسه ای که هفته قبل با همت جمعی از فعالان مطبوعاتی دانشکده ی علوم اجتماعی برگزار شده بود، بیان کرد...

آنها که دیروز در تالار ابن خلدون جمع شده بودند تا شاهد پرسش و پاسخ دانشجویان با معاون دانشجویی دانشگاه باشند، به عینه دیدند که دکتر قمصری در مواجهه با سوالات و مطالبات دانشجویی چگونه برخورد کرد و چگونه کوشید با خونسردی تمام، از پاسخگویی به سوالات و پذیرش مطالبات دانشجویان طفره رود...

يكي ازتفاوت هاي مهم علوم اجتماعي با ساير علوم در اين است كه علوم اجتماعي در اغلب مواقع بر پايه حرف مي چرخد و كلاس هاي آن جز گفت و شنودي كه معمولا هم يكطرفه است در برگيرنده چيز ديگري نيست. اين وي‍‍‍‍‍ژگي به شدت پتانسيل آن را دارد كه گوينده را اعم از استاد و دانشجو به سمت حرافي و گاه و بيگاه نيز نثار كردن بد و بيراه به اين و آن ببرد. تجربه نشان داده است كه اتفاقا در كلاس هاي دانشكده علوم اجتماعي اين رخداد نه تنها نادر نيست بلكه بسيار هم رايج است. آنچنان كه گاه غالب زمان كلاس به تسويه حساب هاي شخصي اساتيد با يكديگرو يا با ديگران مي گذرد...

اعظم كريمي

پس از انقلاب سال پنجاه و هفت  انقلابيون ادعاي تشكيل حكومت جمهوري اسلامي را داشتند يعني حكومتي كه  يك محورش“دين“ ومحور ديگرش ”ازادي“ است.

اما حتي با گذشت سي سال از پيروزي انقلاب ،نه توانسته ايم در زمينه دين به جايي برسيم كه بايد برسيم و نه دموکراسي حا كم شده و نشانه ان هم عدم فضاي نقد است كه هر نقدي يا مهار ميشود يا سركوب و اين روند وقتي تشديد شد كه اصلاحات نيمه دوم دهه هفتاد مهار شد، اصلاح ديني هم نتوانست رشد كند،يعني نگذاشتند،هر چند دولت ايران اين ادعا را قبول ندارد ومعتقد است كه انقلاب به ارمان هاي خود رسيده است و ميخواهد براي جهان الگو باشد ! اما حكومتي كه نتوانسته تصويري از دين ارايه دهد كه حداقل براي جوانان الگو باشد چگونه خواهد توانست براي دنيا الگو باشد؟؟! اما  اگر بخواهيم دين را بعد انقلاب بررسي كنيم در دو سطح مطرح است ، يكي دولت و ديگري مردم...

یکشنبه دانشکدۀ علوم اجتماعی ، روایت های تلخی داشت.

بچه ها همه متأثر بودند . مدت ها بود این همه دانشجو را یک جا ، ناراحت ندیده بودم . در کلاس متفاوتی که در راهرو پایین تشکیل شده بود ، من شنیدم و دیدم که زندگی یک ّ بهت ّ بزرگ است...

لا یحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم و کان الله سمیع علیما  (سوره نساء، آیه 148)

(خداوند دوست ندارد کسی با سخنان خود، بدیها را اظهار کند؛ مگر آنکس که مورد ستم واقع شده باشد.)

اکنون و در آستانه ترم جدید تحصیلی، متاسفانه فضای دانشگاه از استاد گرفته تا دانشجو همچنان شاهد رخوت و بی تفاوتی در مورد اطرافیان خود و آنچه پیرامونش رخ می دهد، است...

آرمان ذاكري

فاجعه انساني غزه آيينه تمام نمايي است از انحطاط مسلمين و جوامع اسلامي. مسلمين بي اراده و بي قدرتي كه آنچنان در دام سيطره كشورهاي غربي گرفتار آمده اند كه در برابر نسل كشي علني و عيني اسرائيل، تقريبا هيچ كاري نمي توانند انجام دهند. اين ضعف و عقب ماندگي جهان سومي هااست كه در بي ارادگي براي دفاع از حقوق مسلمين – كه اگر بفهمند همه منافع مليشان با آن گره خورده است – كه در اين بي عملي حاد متجلي شده است. بي عملي كه بي شك پيكان اتهام بخشي از آن هم به سوي ما ايرانيها باز مي گردد. ايرانيهاييكه ادعاي حق طلبيشان گوشفلك را كر مي كند، اما به هنگامه عمل، توانايياثر گذاري عينيشان بسيار كم و محدود است...

دکترمحمدرضا جوادي يگانه

كار در دانشكده علوم اجتماعي مانند راه رفتن روي شمشير دولبه است و به سرعت در معرض انواع سوتعبيرها قرار مي گيرد. براي همين است كه پرهيز از دردسر بر اين است كه تا حد امكان گذرگاه عافيت پيش گرفته شود و از مسيرهاي پرخطر اجتناب شود. اما شيريني اين فضا هم به همين پرمخاطره بودن آن است.

به گمان من، ‏نفس فعاليت دانشجويي و حضور آنها در صحنه فعاليت هاي دانشجويي اهميت دارد. دوران دانشجويي نيز، بيشتر تمريني براي فعاليت در عرصه عمومي و جامعه است تا اينكه في نفسه اهميتي داشته باشد (و اين محور انتقادات شما به اساتيد است كه از جامعه غافليد). بر همين اساس و با فرض وجود انگيزه هاي درست (كه ممكن است در عمل به همين درستي، درنيايد) مشوق فعاليت هاي دانشجويي بوده ام. البته به انجمن تعلق خاطر هم دارم و در دوره يكي دو ساله فعاليت انجمن، صبح و بعد واحه‏‏، اين روند را كم و بيش مي ديدم و از آن استقبال مي كردم. البته گاه دوستان از اصول خود بسيار منحرف مي شدند...