”خدایا این کلام مقدس را که به روسو الهام کرده ای از یاد من مبر که :من دشمن تو و عقاید تو هستم ،اما حاضرم جانم را فدا کنم تا تو آزادانه عقایدت را بیان کنی“(علی شریعتی )

فضای شورمندانه ای که احساسات حق طلبانه در آن موج می زند،در هر حال خجسته است و نشان از این دارد که نظام سلطه هر چند سرکوبگرانه وبنیاد براندازانه، بر این باشد که پرده قدرت خود را به اندازه آسمان همه ”جانهای آزاد“ بگستراند ،ناکام مانده است و سوژه هایی کنشگر این قاعده را برنتافته اند و با مقاومت خود نشان داده اند که هیچ ساختاری تمام نیست و همواره انسان می تواند“خویشتن ”را به مثابه وجودی بیرون از متن طرح اندازد هر چند نه کاملا آزاد...